Suyu kaynatmak, içindeki bakteriler, virüsler ve diğer patojenleri(hastalığa neden olan organizma ve maddeler) öldürür. Bu da suyu enfeksiyonlara karşı güvenli hale getirir. Ancak bu işlemle her şey bitmiş olmaz. Çünkü suyun yalnızca patojenlerden arınmış olması yeterli değildir. Musluk suyu, kurşun, arsenik, nitrat gibi kimyasal kirleticiler, ağır metaller ve çözünmüş mineraller içerir. Dahası, suyun kaynaması sırasında bir kısmı buharlaştığında, suyun içindeki zararlı maddelerin yoğunluğu artabilir.



Bazı bölgelerde musluk suları düzenli olarak denetlenir ve sağlığımız için daha uygun hale getirilir. Örneğin, İstanbul Su ve Kanalizasyon İdaresi (İSKİ), 2020 yılında borulardaki suyun kalitesinin Dünya Sağlık Örgütü, Avrupa Topluluğu, ABD Çevre Koruma Ajansı ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından belirlenen standartların çok üzerinde olduğunu belirtti.

Arıtma tesislerinden gelen su temiz olsa da, yüzlerce kilometre yol kat ederek paslı su borularından geçer. Düzenli olarak temizlenmeyen mikrop dolu tanklar da yine sağlığımızı tehdit edecektir.

2000 yılına kadar Türkiye'deki tüm su boruları, çelik, bakır veya dökme demir gibi metallerden yapılmıştı ve bu borular yaklaşık 10 yıl içinde paslanmaya başlıyor. Bazı borular ise, düzenlemeler eksik olduğu için standartların altında. Diş fırçalama veya yemek yapma gibi durumlarda bu suyu kullanabilirsiniz, ancak içmek için pek iyi bir fikir değil.